My first 5K race!

On the 21th of april I ran my first 5K race barefeet, the time was not very good but that was not the goal of the race. But even when I was not running full speed, I was confronted with a change in running form due of the higher speed. Two blisters on the top of two toes make that very clear. But besides that it went very well, and the most important thing for me I felt great!! With this experience it is time to go more in dept how to improve my running form so I can ran on higher speed. So time to listen to the body!

Running as if you are riding a bike

Yesterday it was 11 degrees Celsius and almost no wind, the perfect conditions to go out and run. I am still building up with barefoot running so I had to run 22 minutes. I always start inside with a warming up of 20 minutes on the cross-trainer, this prepares your body for action and your feet are wakening up through the relief on the footsteps. Outside I start slowly and after 5 minutes I speed up if the body and feet feel good, yesterday it felt good. I speeded up to a speed I never did before with bare feet. I ran with I high cadence from over 180 and it felt like I was riding a bike. With my history as a amateur road racing cyclist I have ridden a lot of time challenges. During a time challenge you have to reach a stage where your legs are going round in a perfect cadence. Yesterday I reached that stage while I was running, I think I reached a new stage in barefoot running!

Soft feet

Always’s when I’m running people ask me if it not hurts and if I’m not scared for glass or other sharp subjects on the road. I’m running barefoot for about 10 months and in this time I never had wounds on my feet caused by running barefoot. Everyone thinks that callus prevents you from wounding your feet, but I don’t have callus on my feet. If you have a good running form, you run smooth, friction with the floor is minimal. My feet are so soft that during kickboxing my feet get hurt by the floor in the gym. So ladies if you want to get rid of your callus go running barefoot!

Ice man

Today I reached a new stage in my barefoot journey. This morning I did my 20 minutes run in the snow with a temperature of -7 °C and a cold eastern wind. Yesterday evening I had some doubts and I was thinking to put on my VifeFingers, but I like to run barefoot. So this morning I go out on my bare feet. The first minutes it felt cold but gradually my feet became warmer despite of the snow and wet roads (with salty water on it). The first 10 minutes I had the wind in my back, the last ten minutes I was running with my head in the wind. And that made that my feet on the upper site felt very cold but not unpleasent.
I had a great start of this day and these runs proves that the human body can more then we think. Every run on my bare feet makes me stronger, not only physical but also mental!

Barefoot winter

Het nieuwe jaar is begonnen, een jaar waarin ik mijn eerste wedstrijd barefoot wil lopen. Het maakt me eigenlijk niet uit of het nu een 5 km of een 10 km wedstrijd wordt. Ik heb het gevoel dat mijn lichaam langzaam begint te wennen aan de nieuwe manier van lopen. Ik voel nog wel steeds dat ik andere spieren gebruik als bij het hardlopen op schoenen. Vooral het optillen van het standbeen in plaats van het afzetten naar achteren vraagt veel van de bovenbeen spieren en de Hamstrings. Het is tot nu toe een zeer goede barefoot winter, de laagste temperaturen die we hebben gehad zijn -6 gr. Celsius.Tot mijn verbazing gaat het prima om bij deze temperaturen op blote voeten te lopen. Ik zorg altijd voor een goede warming up op de crosstrainer waarbij mijn blote voeten door de profielen op de pedalen lekker gaan doorbloeden. Daarna gelijk naar buiten, de eerste drie minuten voelt het of je met je voeten in een bak met ijsblokjes zit, maar al gauw daarna worden ze warmer en is het lopen geen enkel probleem. Wat echt een fantastisch gevoel geeft is wanneer je na een koude training langzaam de warmte weer in je voeten voelt komen, daar kan geen sauna tegenop!!

Blote voeten sekte

Ik woon op een klein dorpje op het platteland, meer koeien dan inwoners. Het is een fantastische omgeving om barefoot te lopen, de enige viezigheid op de weg zijn doodgereden beesten, uitwerpselen van koeien en modder. De mensen op het dorp zijn erg behoudend en redelijk conservatief, mensen die anders zijn of doen worden vaak toch wel met enige terughoudendheid bekeken. Een mooi voorbeeld hiervan is de laatste "roddel" die de ronde doet in het dorp. Tijdens een verjaardag werd ik aangesproken of ik de roddel al gehoord had, waarop ik uiteraard ontkennend moest antwoorden want roddels worden per definitie niet besproken met de persoon in kwestie. Zo zou ik op mijn blote voeten lopen omdat ik lid was geworden van een sekte in Amerika waarbij dit onderdeel was van het geloof!! Uiteraard hebben wij hier verschrikkelijk om gelachen en heb ik zelfs overwogen om in een lende doek te gaan hardlopen om het beeld te bevestigen. Toch zijn er inderdaad religieuze stromingen die het lopen als onderdeel hebben van hun inwijdingsritueel. Zo heb jij in Japan de Tendai Marathon Monniken, tijdens hun zeven jarige opleiding hebben ze een 1000 dagen challenge. In de eerste periode van 300 dagen moeten ze 100 dagen achter elkaar 40km per dag lopen, in het 4e en het 5e jaar moeten ze 200 dagen 40km achter elkaar lopen. In het 6e jaar komt er elke dag 20km bij totdat ze uiteindelijk in het 7e jaar 84 km per dag lopen 100 dagen op rij! Voor een uitgebreid artikel klik hier

Beginnersschema Barefoot running

Het ging echt super lekker voor mijn vakantie, de waanzinnige ervaring van het barefoot lopen en het gevoel van het lichaam dat went aan de nieuwe manier van lopen. Echter zitten ongelukken zoals het spreekwoord zegt in een klein hoekje. Tijdens het klussen thuis op mijn badslippers stapte ik op de stofzuigerslang en verzwikte hiermee mijn linker voet. Ik dacht aanvankelijk dat het wel los liep met de blessure. De voet werd niet dik en de pijn was de volgende dag weg. Wel voelde de voet wat stijf aan, maar ik dacht dat het wel beter werd. Helaas was niets minder waar dan dat, na ieder barefootloop werd de voet stijver en gevoeliger en moest ik steeds meer rust tussendoor nemen. Uiteindelijk in overleg met de fysiotherapeut besloten om twee weken rust te houden en dan rustig weer te beginnen. Ook na die twee weken kreeg ik na 6 barefootloopjes (max. 5 minuten) weer last van de voet. Luisteren naar het lichaam!! Nu na 4 weken rust weer begonnen en het gaat tot nu toe goed, ik ben weer opnieuw begonnen met het beginnersschema om de voet weer rustig te laten wennen aan het lopen. Ik loop volgens het onderstaande schema en probeer in principe 3 a 4 keer per week te lopen:

Ik zit nu weer op 5x2 minuten, en ik heb geen echte pijn bij het lopen. De voet en de enkel voelen stijf aan. Zoals al vaker vermeld in mijn berichten is het belangrijk om naar de signalen van je lichaam te luisteren en daar ook naar te handelen. Heb je een pijntje of voelt iets niet goed, neem een dag extra rust. Voel je pijn bij een training, stoppen en naar huis. Dit is frusterend, maar ik weet alle keren dat ik de signalen heb genegeerd mij nog te herinneren. En dit was vaak niet positief!